Johan van Eerd

"Van bakker tot vakfotograaf in Veghel" (Door Jan van Eerd en Francesco van Eerd).


Lange tijd leek het er op dat Johan van Eerd in de voetsporen zou treden van zijn vader Jan van Eert (toen nog met een -t). Deze opende in Veghel kort na 1900 een bakkerij en winkel in banket en patisserie, en werd daarom al snel bekend als 'de lekkere Jan'. Johan was de jongste zoon van het gezin, en de meest aangewezen persoon om zijn vader op te volgen in de zaak in Veghel. Na zijn MULO-opleiding bij de broeders, fietste Johan als 16/17-jarige daarom dagelijks op en neer naar Beek en Donk, waar een collega-bakker hem 'in de leer' had genomen.

Als jongste werknemer werd hij daar flink gepest. Daartegen kon hij zich, vrij naief van aard en bovendien klein van stuk, niet goed verweren. Waarna zijn vader een andere leerplek-annex-kosthuis voor hem zocht en vond, bij een bakker in Rooi.

Daar was het pesten lang niet zo erg, maar nog steeds was Johan niet gelukkig. Kijkend uit het raam van zijn kleine kamertje op zolder kon hij de Veghelse kerk zien, pal tegenover het huis waar hij geboren was. En hij kreeg heimwee, steeds meer heimwee, naar Veghel. Daar wilde hij zijn.

Of het toeval is, een gril van het lot, of een (onbewust) psychosomatisch fenomeen, we zullen het nooit weten. Maar hoe dan ook: Tijdens zijn leertijd kreeg Johan last van bakkers-eczeem. Een beroepsziekte, ernstig genoeg om resoluut een einde te maken aan elke gedachte om zich ooit nog als bakker te kunnen vestigen. En toen werd hij werkloos, midden in de grote crisis van de jaren 30. Tegelijkertijd ging het steeds slechter met de zaak van zijn vader, want wie gaat er nog naar de banketbakker in een zware crisis? Onbedoeld geeft onderstaande foto nog een mooi tijdsbeeld: Op de bakfiets staat namelijk niet 'brood is gezond', of 'brood is lekker', maar: brood is goedkoop !!!




Wat nu te doen? Ouderen reageren op crisissituaties anders dan jongeren. Ouderen gaan vaak nog steviger vasthouden aan wat ze van vroeger kennen, jongeren zijn beter in staat om die oude orde los te laten, en op zoek te gaan naar iets nieuws. Wanneer de oude wegen gaan doodlopen, wordt het tijd om op zoek te gaan naar nieuwe -nog ongebaande- paden. Die, als ze ergens naar toe blijken te leiden, later vanzelf weer uitgroeien tot nieuwe wegen.

Evenals zijn oudere broers had ook Johan al als jonge jongen een fascinatie ontwikkeld voor fotografie. Dat was destijds een van de 'nieuwe media', die in de eerste helft van de 20e eeuw vanuit de grote steden ook tot Veghel begon door te dringen. En, op een dag, ergens in de tweede helft van de jaren '30, werd in het gezin van Eerd het besluit genomen om de bakkerij om te bouwen tot een foto-studio, en verklaarde Johan zich bereid om de fotograaf te worden.

Johan begon aan de opleiding tot vakfotograaf, en ging alvast voorzichtig wat ongebruikelijke artikelen in zijn vader's patisserie etaleren. Wij horen hem nog het verhaal vertellen, hoe hij naar Den Bosch (dichterbij kon destijds nog niet !) fietste om een enkel fotorolletje te kopen). Dat legde hij in een hoekje van de etalage, tussen zijn vader's gebak, peperkoek, en 'Veghelse moppen'. Als het rolletje na verloop van tijd verkocht werd, fietste hij met de winst weer terug naar Den Bosch, om TWEE rolletjes te kopen! Enzovoort. Hoe waar dit verhaal is weten we niet maar we hebben geen reden om eraan te twijfelen.

Eerder waren er in Veghel ook al mensen die zich zakelijk bezig hielden met fotografie, maar dan als uitbreiding van hun bestaande bedrijf. Fr. Stender was van beroep opticien, en G. Barten was schilder. Johan van Eerd voltooide zijn opleiding en behaalde zijn diploma in 1938, en later datzelfde jaar vestigde hij zijn bedrijf als 'de eerste Veghelse foto-speciaalzaak'. In 1939 fietste hij, samen met zijn oudste broer Frans, met een geleende bakfiets naar Arnhem, destijds de dichtstbijzijnde vestiging van AGFA. Daar werd de bakfiets volgeladen met fotorolletjes, fotopapier, chemicalien, doka- en andere fotobenodigdheden, en samen fietsten Johan en Frans met deze enorme 'voorraad-investering' de hele weg terug naar Veghel. Na een behouden thuiskomst werd de hele handel uitgeladen en in de grote en droge kelder gedragen. Daar konden de spullen goed en lang houdbaar worden opgeslagen.


Deze koop bleek al snel een goede beslissing..... want in mei 1940 brak de oorlog uit. Niet echt een goede omstandigheid voor een startend bedrijf zou je denken, maar 'elk nadeel heb z'n voordeel', dat bleek ook voor Johan. Want naarmate de oorlog langer duurde werden steeds meer spullen schaars. Maar Johan had zijn kelder nog vol liggen met recent aangeschafte rolletjes, papier, chemicalien etc. En hij kreeg gaandeweg meer klanten voor bijv. een mooie portretfoto, om aan een geliefde te geven. Of een foto samen met de geliefde, voor de (schoon)ouders. Of een mooie familie-foto met de kinderen, voor de grootouders. Dit alles dan wel in het formaat briefkaart, anders werd het te duur !

En 'de bezetter', dat klinkt wel heel zwaar, maar het waren voor een deel natuurlijk ook maar gewoon jonge jongens. De jongens die in of rond Veghel gestationeerd waren, hadden het 'geluk' dat ze in een brief naar hun ouders of hun meisje in het verre Duitsland, een foto konden meesturen. Gemaakt door Johan in de voormalige bakkerij, nu foto-atelier.

En tenslotte, een stuk minder onschuldig omdat er een dwang aan gekoppeld was: Elke Nederlander werd verplicht een persoonsbewijs te dragen, voorzien van een recente pasfoto. Nadat de voorraden fotopapier op andere plaatsen waren uitgeput, was de zaak van Johan van Eerd de enige plek in de omgeving waar je nog pasfoto's kon laten maken (op onderstaande foto een rij wachtende mensen voor de winkel om een pasfoto te laten maken voor een persoonsbewijs).




Enorm waren de omzetten nou ook weer niet (het ging om dubbeltjes en kwartjes), maar de fotozaak bracht in ieder geval genoeg op om van te leven.

"De bevrijdings-serie"



En toen werd het september 1944: Ineens vielen er in de onmiddellijke omgeving van Veghel parachutisten uit de lucht. Spoedig gevolgd door een onafzienbare colonne militaire voertuigen, die door de Veghelse straten manoeuvreerden, op weg naar -zo bleek later- Arnhem. Ja, en wat doe je dan als je fotograaf bent, professionele camera's hebt, en ook nog fotorolletjes na 4 jaren van schaarste? Dan laad je de camera, gaat op pad, en maakt foto's. Op die manier werd Johan -min of meer toevallig- een belangrijke fotograaf van gebeurtenissen rond operatie 'Market Garden' in de omgeving van Veghel (kijk op hoofdpagina van groetenuitveghel voor een selectie van de bevrijdings-serie van Johan van Eerd). Heel veel van zijn haarscherpe foto's zijn ook opgenomen in het recente en omvangrijke fotoboek 'Orange is the color of the day', van Peter Hendrikx and Michel De Trez.

"Brothers in Arms, Hell's Highway"



"Pikant" gegeven: Een aantal van zijn Airborne foto's werden ook gebruikt in het computer spel "Brothers in Arms, Hell's Highway"(helaas gebeurde dit zonder toestemming van de erven van Eerd, hetgeen de producent, Gearbox Software uit Dallas, Texas, nog duur is komen te staan.)


Maar niet alle dagen waagde Johan zich op straat; toen een restant van de Duitse troepen zich herpakte, werd Veghel vanuit Eerde onder vuur genomen. Daarbij diende de toren van de Lambertuskerk als doelwit. En toen werd het in het centrum van Veghel een paar dagen levensgevaarlijk. De bewoners van de dorpskern (ook de familie van Eerd) vonden een veilige schuilplaats in de kelder onder de splinternieuwe kapel van de zusters Franciscanessen. Daar hebben ze enkele angstige dagen beleefd, maar bleven zonder verwondingen of anderszins. Maar de huizen zijn in die dagen zwaar onder vuur genomen. Ook het huis van de familie van Eerd is in die septemberdagen zwaar beschadigd.



"De Kerk Gaat Uit" (van Michel van der Plas en Jan Roes).


Geboren als hij was in een woning die gelegen was in een straat met verder vooral kerkelijke en religieuze gebouwen, werden een twintigtal jaren later foto's van zijn hand over het "Rijke Roomsche Leeven" en hoe dit zijn beslag vond in en rondom Veghel gebruikt in een ander boek, "De Kerk Gaat Uit".



"Foto's en ansichtkaarten van Veghel"

Gedurende zijn hele carriere maakte Johan als hobby ook graag een fotografische inventaris op van alle huizen, en (interessante) gebouwen, onder andere ook die op het punt stonden onder de slopershamer te verdwijnen. Dit leidde tot een groot arsenaal waardevol archiefmateriaal, wat na zijn dood door de Erven van Eerd aan de Gemeente Veghel werd geschonken, waar het momenteel verblijft. Kijk voor enkele van zijn foto's en ansichtkaarten bij de menuoptie "Foto's".

Namens de Erven van Eerd hopen wij dat U veel genoegen zult ontlenen aan deze korte, laten we zeggen "bloemlezing" uit het levenswerk van onze Vader, Johan van Eerd. Mogelijk komen er in de toekomst nog aanvullingen op ons verhaal.

Jan van Eerd (Nijmegen), Francesco van Eerd (Wellington, Nieuw Zeeland)
Mocht u interesse hebben in een foto van Johan van Eerd dan kunt u contact opnemen met Jan van Eerd: jwhmeerd@kpnmail.nl.






















Foto's mobilisatie Veghel.

Hieronder volgt op korte termijn een unieke collectie van foto's van de mobilisatie van Veghel en omgeving. Dit betreft een grote en unieke verzameling foto's van Johan van Eerd van het Nederlansche leger ten tijde van de mobilisatie in Veghel, Zijtaart en Boekel. De meeste van deze foto's zijn nog nooit gepubliceerd geweest.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Oorlogsschade begin 2e wereld oorlog.

Hieronder foto's van Johan van Eerd van de vernielingen/oorlogsschade als gevolg van gevechten in de 2e wereld oorlog. De foto's laten de ravage zien van de opgeblazen Aa-brug in het centrum van Veghel. In 1940 werd Veghel bezet door de Duitse troepen. De Nederlandse genietroepen bliezen bij het oprukken van de Duitsers in de vroege ochtend van 10 mei 1940 de Aa-brug midden in het centrum op. Het opblazen van de brug veroorzaakte enorme schade aan de huizen en gebouwen rond de Markt en de Hoogstraat. Het postkantoor werd later als gevolg van de schade gesloopt.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



               
               
 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Oorlogsschade einde 2e wereld oorlog.

Hieronder foto's van Johan van Eerd van de vernielingen/oorlogsschade als gevolg van gevechten in de 2e wereld oorlog. De foto's tonen de schade ontstaan bij gevechten om de bevrijding van Veghel. Gebouwen zijn de Lambertus kerk, het nonnenklooster (moederhuis) en het St Joseph gesticht en de huizen in de Deken van Miertstraat.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



               
               
 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Bevrijding van Veghel, opdat wij nooit mogen vergeten (foto's: Johan van Eerd).

Met het begin van Operatie Market Garden in 1944, werd Veghel een van de landingsplaatsen voor de 101e Airborne Divisie vanwege zijn strategische ligging. Generaal Eisenhower en veldmaarschalk Montgomery hadden de omgeving van Eerde aangewezen als landingsplaats voor het 2e en 3e bataljon van het 501ste Parachute Infantry (Geronimo) Regiment en het noorden van Veghel als landingsplaats voor het 101st Airborne Division. Zij hadden de belangrijke taak om de corridor (die dwars door Veghel liep) naar Nijmegen te veroveren en open te houden voor de doortocht van het Britse 30e Legerkorps. In de corridor in Veghel lagen de strategische bruggen over de Zuid-Willemsvaart en de Aa. Ook lagen hier twee spoorwegbruggen in het Duits Lijntje. Op 26 september 1944 werd de laatste Duitse tegenstand tussen Eerde, Sint-Oedenrode en Schijndel uitgeschakeld en was het lot beslist ten gunste van de Geallieerden. Zij richtten Huize Rustplaats in het centrum van Veghel in als hoofdkwartier voor kolonel Johnson, waarna het de naam Klondike kreeg (herenhuis tegenover Bek Boeken). Aan deze belangrijke episode herinnert de gevelsteen met daarop het embleem van de Airborne de screaming eagle. Naast Huize Klondike opende prinses Irene in 1959 het Airborne-monument (bron: Wikipedia).


Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).

 
 
 
 





















Foto's bevrijdingsoptocht Veghel 1945.

Hieronder volgt op korte termijn een unieke collectie van foto's van de bevrijdingsoptocht in veghel in 1945. Deze collectie bestaat uit twee delen, te weten: Foto's van de versieringen van Veghelse straten direct voor de gehouden bevrijdingsoptocht en foto's van de optocht zelf. Het gaat hier om een grote collectie van circa 160 foto's.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Bevrijdingsoptocht Veghel 1955.

Hieronder volgt op korte termijn een collectie van de in 1955 gehouden bevrijdingsoptocht in Veghel.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Het Rijke Roomsche Leeven

Hieronder volgt op korte termijn een collectie van het Rijke Roomse Leven. Deze collectie bevat foto's van met name de jaren '50. Onderwerpen: "40 jarig jubileum Pastoor Teulings", het "Lof met kinderzegen", de Autozegening (zie foto hieronder) en diverse andere onderwerpen.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Oorlogsgraven

Herdenk hen die het leven lieten op die zwarte dag in de kleuren van de vrijheid.



Emiel Verwijst: Vrijdag 22 september 2017, is Black Friday exact 73 jaar geleden en op deze dag sprongen de para's van RCPT ter nagedachtenis aan Operation Black Friday, 22 September 1944.

Daarom deze foto van Johan van Eerd van de graven van deze gesneuvelde militairen die op deze dag gesneuveld zijn. Hieronder een kort relaas over mijn zoektocht naar meer achtergrond informatie bij deze foto's. Niet zozeer om de foto's, maar vooral om de gesneuvelde militairen op deze foto's een naam en een wat persoonlijker verhaal te geven. Dit met de opmerking dat dit geen academische exercitie is, maar een kort relaas van wat ik tot dusver aan informatie heb kunnen vinden.

Als eerste ben ik begonnen met het ontcijferen van de gegevens die op de kruisen van de foto's (uitsnedes) staan en ben vervolgens gaan zoeken in de database van het CWGC (Commonwealth War Graves Commission). Het viel me op dat er in de meeste gevallen dezelfde datum op stond, namelijk 22 september. Van sommige militairen vond ik gegevens, in enkele gevallen in eerste instantie helemaal niets. Waar ik naar op zoek was, was het zogenaamde " Grave Registration Report". Deze rapporten geven veelal specifieke basis informatie omtrent gesneuvelde militairen. Wat het lastig maakt is dat je niet kunt zoeken op het het gegeven waar militairen in eerste instantie zijn begraven. Dat zou enorm helpen.

Door op de verschillende namen te zoeken kwam ik uiteindelijk bij een belangrijk document, te weten het "Graves Concentration Report Form". Op dit rapport staat informatie waar een militair oorspronkelijk is begraven en waar en wanneer de eventuele reburial (herbegrafenis) heeft plaats gevonden. Op het document dat ik aantrof stonden 11 militairen vermeld, waarvan negen gesneuveld op 22 september 1944 en twee op 24 september. Dezelfde namen als op de foto's van Johan van Eerd. 1 naam (G. Gosbee) correspondeerde niet exact met het rapport. Hier is blijkbaar in het kruis (foto) de naam foutief gespeld. Een ander opvallend gegeven was dat ze allemaal in eerste instantie zijn begraven bij de Beukelaar in Veghel. Coordinaten staan op het rapport.

Uit het rapport bleek verder dat al deze militairen zijn herbegraven op 23 april 1946. De huidige begraafplaats van deze militairen is Milsbeek bij Gennep. Verder zoekend stuitte ik op het recent verschenen boek "Tread Softly" van Paul ten Broeke. Paul had onderzoek gedaan naar alle militairen begraven in Milsbeek. Ik heb Paul benaderd en ben hem gaan bezoeken. Paul wees me op een site waar ik mogelijk informatie kon vinden: "RoyalArtilleryUnitsNetherlands1944-1945.com", deze site heeft hij ook mede als bron gebruikt voor zijn boek. Na lang zoeken op deze site en met hulp van Paul kwamen we bij een zeer uitgebreid verslag (battle-report party RHQ) van de strijd die in Veghel bij de Beukelaar heeft plaats gevonden op 22 september 1944. Heel bijzonder is dat in dit verslag zelfs enkele van deze militairen bij naam worden genoemd en kort beschreven is op welke wijze zij zijn omgekomen op die dag.

Na het bezoek aan Paul heb ik in stilte het oorlogskerkhof in Milsbeek bezocht en foto's gemaakt van de huidige graven van deze militairen. Hiermee was de cirkel bijna rond. Terug naar de zaterdag bij de herdenkingssprong van de RCPT para's, waar met name als bijna vanzelfsprekend de militairen van de Airborne divisies wordt herdacht. Ik had de eer om de beroemde Amerikaanse veteraan Vincent Speranza een hand te mogen geven en na een kort gesprekje een foto van hem te mogen maken. In het boek "Corridor naar het verleden" wordt geschreven (22 september, pagina 240): "Al met al, de 101e Airborne divisie heeft Veghel behouden". Natuurlijk, dat was de hoofdmacht, maar ook deze Britse militairen zijn gesneuveld op deze zwarte dag. Deze elf militairen hebben immers gestreden in Veghel aan de Beukelaar en hebben ook een groot offer gebracht voor onze vrijheid. Dit geldt uiteraard voor alle gesneuvelde militairen op die bewuste dag in die periode, echter hier richt ik me enkel op de betreffende foto's van Johan van Eerd.

Op de hierboven genoemde site valt onder andere te lezen: " The column was moving throughout the night of 21/22 September and at approx 0615hrs 22 September had reached VEGHEL, where is was ordered b movement control to pull of the road for 5 hours to allow other troops through." ... "The last seen of gunners SATE and MUNDY was when they were manning the 40 mm gun. Later gunner J.R. SATE was killed, and gunner D. MUNDY was missing....". En verder: " The jeep was not put out of action though Lt MILUM was wounded in the stomach and L/Bdr J. SCHOFIELD manning the gun was killed...... " Known casualties from 408 Battery were - 7 ORs killed, 2 Offrs and 14 ORs wounded; and 6 ORs missing". In dit verslag worden de gesneuvelde militairen Sate, Mundy en Schofield bij naam genoemd. Lt MILUM die hier wordt genoemd zou gewond zijn geraakt in de maag, echter op CWGC is te vinden dat hij op 24 september is begraven in Maeseyck .... (derhalve niet op deze foto's van Johan van Eerd).

In het bekende boek van Dr. Frans Govers wordt ook melding gemaakt van gevechten langs de Udense weg ter hoogte van de Beukelaar en een relaas van de familie van Esch aan de Beukelaar 30. Te lezen valt op pagina 260 in het boek: "De Engelsen hadden bij ons voor de deur een anti-tankgeschut gezet, waarmee ze elke keer op aanwijzingen van de soldaat die bij ons boven zat, schoot op de Duitse tanks die uit de zijstraat komen". Dit relaas is echter opgenomen op de datum 24 september in het boek.

Duidelijk is dat er op die bewuste vrijdag een heftige strijd heeft gewoed, uit het battle-report valt af te leiden dat deze Britse militairen hier het leven hebben gelaten. Ook in het boek "Einddoel Maas" en het recent verschenen boek 'Kampfgruppe Walther and Panzerbrigade 107', beide van Jack Didden en Maarten Swarts wordt ingegaan op de gebeurtenissen bij de gevechten aan de Beukelaar en Udense weg in Veghel, op de site van de auteurs wordt echter melding gemaakt van een verloren geraakt fragment in het boek " Almost right away Allen's two companies (3rd/327rd Regiment) were ordered to counterattack and seize a stretch of road north-east of Beukelaar. However, enemy resistance was met 600 yards short of the objective and after fifteen minutes of intense fighting the battalion was ordered to disengage and move back to Veghel." Helaas heb ik dit boek nog niet in mijn bezit. Daarnaast is er een waslijst aan boeken waar hier op ingegaan wordt. En waaruit blijkt dat er rond de Corridor (en dus de omgeving Beukelaar en Hezelaar) zwaar gevochten is tussen Kampfgruppe Walther en geallieerde troepen en zijn er ook burgerslachtoffers te betreuren geweest (zo blijkt onder andere uit oorlogsverhalen op BHIC). Echter de insteek is hier niet om een compleet chronologisch verslag van de gevechten in Veghel te maken (dat hebben vele anderen al gedaan en/of zijn hier nog mee doende). Bij al deze informatie uit verschillende bronnen blijven er vragen, het is natuurlijk maar een klein relaas in een groot verhaal (Market Garden). Een eerste stap in een zoektocht naar mogelijk meer feiten of andere bronnen, over de strijd die deze soldaten hebben gevoerd. Ik heb gezocht naar foto's van deze militairen zelf, hier heb ik helaas niets over kunnen vinden. Ik laat het hier even bij en hoop vooral met dit verslag deze militairen op de foto's van Johan van Eerd een klein beetje uit de anonimiteit te halen. Immers het gaat hier om militairen gesneuveld in Veghel. Zij konden niet aanwezig zijn bij de herdenkingssprong "Operation Black Friday".

Paul ten Broeke gaf aan om eens in de nabije toekomst een kleine herdenkingsbijeenkomst te organiseren voor deze nu met naam bekende militairen gesneuveld aan de Beukelaar te Veghel.

Het integrale verslag van de site "RoyalArtilleryUnitsNetherlands1944-1945.com" vindt je op betreffende site.

Mogelijk zijn er anderen die hier eerder onderzoek naar hebben gedaan of zijn er nabestaanden die meer kunnen vertellen, reacties (met respect welkom).

MAY THEY REST in PEACE:
BAXTER COLIN LATHAM 1631952 Royal Artillery, 123 (6th Bn.City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.
COLE CHARLES J. T/10680675 Royal Army Service Corps
GOODALL DENNIS T/5681421 Royal Army Service Corps
GOSBEE GEORGE T/6850516 Royal Army Service Corps
MUNDY DAVID STANLEY 1516005 Royal Artillery, 408 Bty.123 (6th Bn.City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.
PEABODY JOHN THOMAS 1640446 Royal Artillery, 123 (6th Bn. City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.
PULLEN JOHN FREDERICK 2063762 Army Catering Corps
REYNOLDS GEORGE RICHARD 967979 Royal Artillery, 123 (6th Bn.City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.
SATE JOSEPH ROBERT 1518372 Royal Artillery, 123 (6th Bn.City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.
SCHOFIELD JOSEPH 1538127 Royal Artillery, 123 (6th Bn.City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.
WAYLAND CEDRIC VAUSE 2063743 Royal Artillery, 123 (6th Bn.City of London Regt.) Lt. A.A. Regt.



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Het mysterie achter onderstaande foto van Johan van Eerd


Emiel Verwijst: Een foto gemaakt ter nagedachtenis van deze militair gesneuveld voor onze vrijheid (samen met twee andere militairen). Je vraagt je af: Wie was deze militair en wat is het verhaal achter deze foto? Op het kruis van het graf valt met veel moeite te lezen: "S/S jt. T.Kozonski, R.A.F. 2-10-44". In de gegevens van Commonwealth War Graves Commission zijn geen records te vinden onder deze naam. Vreemd, de foto is toch echt het bewijs van een gesneuvelde militair. Zou de naam wel juist gespeld zijn? Onder deze naam is niets te vinden.


De meer courante naam Kozinski (dus een 'i' in plaats van een 'o' geeft meer resultaten en brengt ons bij Nikodem Kozinski die diende in het 300th Polish Squadron. Echter uit de records van PolishsQuadronsRemembered blijkt dat hij op 10 july 1941 samen met zijn bemanning is neergeschoten boven Nederland in een missie naar Keulen en de hele bemanning gevangen werd genomen tot aan het einde van de oorlog. Dit spoor loopt dus dood. Verder zoeken op CWGC via andere ingangen levert wel een document (Graves Registration Report) op waarin een record is opgenomen met vermelding van een Unknown Polish Airman, gesneuveld op 2-10-1944. Op dit document staat ook de naam van militair Allen Middleton en een unknown British soldier. De link is gelegd, alle drie liggen begraven op het kerkhof in Veghel en staan op 1 foto van Johan van Eerd. Maar wie was dan echt de piloot die hier op de foto begraven ligt. De zoektocht gaat verder.

Diverse media berichten in september 2014 over een gesneuvelde Poolse piloot die als onbekende soldaat ligt begraven in Veghel en na 70 jaar zijn naam terug krijgt. Maar over het hoe en waarom wordt nauwelijks iets gemeld? Zou het hier gaan om een foutief gespelde naam en is deze foutieve inscriptie op zijn tijdelijke graf er misschien de oorzaak van geweest dat er bij herbegraving geen juiste gegevens over deze piloot konden worden gevonden, omdat deze naam niet bekend was. Zeer waarschijnlijk wel. Alles wijst er op dat het hier gaat om de Poolse piloot Tadeusz Koloszczyk die (volgens eerder genoemde media berichten) op 27 september 1944 verongelukte bij het neerstorten van zijn gevechtstoestel ten noorden van Veghel. Onder deze naam Koloszczyk is in de gegevens van CWGC (inmiddels) wel een record opgenomen: Koloszczyk Tadeusz Jozef met Service Number P/794927 gesneuveld op 27/09/1944. Hij was 24 jaar en diende in het 306th Sqdn. Polish Air Force. Uit de records van PolishsQuadronsRemembered blijkt dat hij een P51 North American Mustang III FZ196 (UZ-D) vloog tijdens een escorte van Halifax bommenwerpers in een missie naar Bottrop in Duitsland en is neergestort als gevolg van motorpech (volgens Andrew Thomas, auteur van 'RAF Mustang and Thunderbolt aces'.

Met deze foto van Johan van Eerd is misschien wel het antwoord gegeven op de vraag waarom (foutieve naam op het kruis) deze Poolse militair 70 jaar lang als onbekende piloot in Veghel begraven heeft gelegen. Een nog ontbrekend puzzelstukje in het mysterie van T.Kozonski (Tadeusz Koloszczyk) lijkt te zijn opgelost. Of hiermee het harde bewijs is geleverd laat ik aan U als lezer over..... Reacties uiteraard welkom. Moge hij ruste in vrede voor het grote offer dat hij gebracht heeft.



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Onthulling Airborne monument 1959.

Hieronder volgt op korte termijn een collectie van foto's van de onthulling van het Airborne monument in Veghel. Het Airborne-monument in Veghel herinnert aan de luchtlanding op 17 september 1944 van het 501ste Regiment van de 101e Luchtlandingsdivisie gedurende Operatie Market Garden. In 1959 werd het Airborne-monument door prinses Irene onthuld. Dit bronzen beeld van een kangoeroe staat aan de Kolonel Johnsonstraat. De codenaam van dit regiment was 'Kangoeroe'. Op de zwerfkei zijn een plaquette en het embleem van de 101e Luchtlandingsdivisie (de 'Screaming Eagle') aangebracht (bron: Wikipedia).
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Ansichtkaarten Johan van Eerd.

Hieronder tref je een selectie aan van prachtige ansichtkaarten van Johan van Eerd. De eerste foto is geen ansichtkaart, maar een foto van de zaak van Johan van Eerd, deze was gevestigd in de Deken van Miertstraat in Veghel. De jongen bij de ingang is de zoon van Johan van Eerd: Jan van Eerd.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).



               
 
 
 
 

                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 





























Dia's Johan van Eerd.

Hieronder tref je een selectie aan van nooit eerder gepubliceerde dia's van Johan van Eerd. Deze dia's zijn door erfgenamen van Johan van Eerd exclusief ter beschikking gesteld aan Groeten uit Veghel. Periodiek zullen er op deze pagina ook weer nieuwe dia's van Johan van Eerd worden opgenomen/gewisseld.
Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).


Kuussegat-veghel kuussegat-2-veghel ansichtkaart hoofdstraat-veghel kuusegat  
Kuussegat-veghel kuussegat-2-veghel ansichtkaart hoofdstraat-veghel kuusegat  
kuusegat kuusegat kuusegat funcards Veghel  
 
                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 




























                                               

                   

                                                                                                        

 

 

 

 

 































                                                                                                        

 

 

 

 

 

































DE VEGHELSCHE ZWEEFVLIEGER JOHAN LUCIUS GEEFT DEN MOED NIET OP





Krantenartikelen uit die tijd:

Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche courant 01-10-1934

VEGHEL, 29 Sept. De heer J. Lucius alhier, is thans zoover met den bouw van een 2-persoons zweefvliegtuig, type Geuo Babe, gevorderd, dat het voor belangstellenden ter bezichtiging kon worden gesteld. De afbouw zal eenige maanden arbeid vorderen.

HET VEGHELSCHE ZWEEFVLIEGTUIG (uit de Zuid-Willemsvaart 23 Januari 1935).

Reeds eenige malen werd melding gemaakt van het bouwen van een zweefvliegtuig te Veghel door den heer J. Lucius. Naar aanleiding daarvan heeft een correspondent van de B. Crt. een bezoek gebracht aan Lucius en vertelt ervan:

We troffen hem, druk werkend aan het bespannen van een der vleugels. De pet van de zweefvliegclub (A.Z.C.), welke hij als een echte piloot van de K.L.M. weet te dragen, naar achter schuivende, verklaarde hij zich direct bereid ons alle gewenschte inlichtingen te willen verschaffen.

Lucius is 21 jaar oud en momenteel werkzaam in de machinekamer van den N.C.B. te Veghel. Als jongen reeds interesseerde hij zich voor de vliegkunst, hij verzamelde foto's en beschrijvingen van allerlei vliegtuigen, hij knutselde in huisvlijt steeds vliegmachines. waarmee hij op de huisvlijttentoonstellingen te Veghel een Zen en een 3en prijs behaalde. Als padvinder kampeerende in Febr. 1934 nabij Heerlen. maakte hij daar een noodlanding mede van een militair vliegtuig. Direct was Lucius een en al actie.

Hij ging met den piloot mee als gids naar het meest nabije benzinedepot en bewees meerdere dergelijke kleine diensten. De piloot stond hem toe de machine te bezichtigen, van binnen en buiten, Eenigen tijd later bezocht Lucius Keulen en Brussel, waar hij gelegenheid kreeg de zweefvliegkunst van nabij te zien. Zijn besluit was toen genomen. Hij zou zweefvlieger worden. Middels zijn schriftelijke studiecursus kwam hij in aanraking met den heer Kramer, vliegtuigbouwer. Hij werd lid van de Arnhemsche zweefvliegclub (A.Z.C.) en zoodoende kwam hij op Terlet. Zijn eerste tocht naar Arnhem was nog al vrij primitief. Lucius had n.l. een beetje te kampen met geldgebrek en zoodoende moesten de onkosten zoo laag mogelijk zijn. Hij maakte den tocht met een oud rijwiel, een tent met zich meevoerend. In stroomen regen bereikte hij Arnhem en sloeg voor den nacht daar zijn tent op. Des morgens wees een vriendelijke agent hem den weg naar Terlet.

De practische lessen begonnen met het in elkaar zetten van een zweeftoestel, later met het leeren , waggelen om de kunst, het evenwicht te bewaren, op den grond te leeren. Studeeren moest hij in de meteorologie, wat wel zeer voornaam is voc' den zweefvlieger. De lessen werden gegeven door den instructeur Reumerman van de A.Z.C. Langzamerhand rijpte bij hem 't plan zelf een zweefvliegtuig te bouwen. Hij vroeg raad aan diverse deskundigen, die hem adressen aan de hand deden voor het benoodigde materiaal, maar hem tevens waarschuwden niet te vlug zelf te gaan bouwen. Lucius begon echter spontaan met het werk. Hij teekende zelf het schema van een vliegtuig naar het type Grenau baby. En begon den bouw. Thans zijn de romp en bijna ook de beide vleugels klaar. Het is een zeskantige romp. Het geraamte van triplex, half overtrokken met doek. De vleugels hebben 52 spannen. De lengte van eiken vleugel is 5 M. met aerons van 1.50 M. Het hoogte en laagteroer en de aerons loopen over een stuur. Het dwarsstuur wordt met de voeten bediend.
In Sept. j.l. werd met den bouw begonnen. Bij tusschenpoozen, na zijn volbrachte dagtaak, kon Lucius aan zijn toestel werken. Soms heeft hij er zijn heele nachtrust voor opgeofferd. Hij verwacht einde der volgende week het toestel voltooid te hebben en dan te gaan ,vliegen. Ten minste voor zoover het aan hem ligt want, komende aan de vraag, wanneer hij dacht de eerste vlucht te maken kwam eenigszins aarzelend te bekentenis dat eerst nog veel moest gebeuren.

Eerstens heeft Lucius nog geen brevet. Hierover dacht hij, naar onze meening, wel wat licht. Hij meent dat in een paar weken te halen, tenminste brevet A., waardoor hij dan bekwaam wordt geacht om met een vliegtuig eenige flinke sprongen te maken. Verder heeft hij van Waterstaat de noodige formulieren toegezonden gekregen, in verband met het onderzoek naar de luchtvaardigheid van zijn toestel ingevolge de regeling van het toezicht van de regeering op de luchtvaart.

Afgewacht moet dus ook nog worden of het toestel wel aan alle eischen zal voldoen, vooraleer een plaats voor de proef kan bepaald worden, wat op zichzelf ook nog niet zoo eenvoudig is, in verband met de luchtstroomingen die noodig zijn voor een zweefvlucht. Lucius heeft echter plannen, in afwachting van de keuringen en het voortzetten van zijn leertijd, om het toestel hier en daar ten toon te stellen, teneinde zoo wat geld in te zamelen, voor de noodzakelijke, nog al aanzienlijke kosten van studie en keuringen.

Het blijft dus nog een open vraag, wat het worden zal. Het toestel is klaar, aan den durf en voortvarendheid van Lucius tal het niet liggen. Hij wil de lucht in, verklaart hij enthousiast.

De voorgeschreven vooronderzoeken, zoowel naar toestel als naar vliegenier zullen hem naar wij hopen terughouden van waaghalzerij en wetenschappelijk niet te verantwoorden daden.

Vrijdag 22 Maart 1935 DE TELEGRAAF

DE VEGHELSCHE ZWEEFVLIEGER GEEFT DEN MOED NIET OP. Over drie weken een nieuwe poging?

(Van onzen correspondent). GENNEP. 22 Maart.
Voor den Veghelschen zweefvlieger Johan Lucius is het verongelukken van het door hem zelf gemaakte zweefvliegtuig 'Roodborstje' nog voor het in de lucht is geweest wel een groote teleurstelling. Zooals men weet viel het 'Roodborstje' tijdens het transport naar de startplaats van de kar en werd zwaar beschadigd.

Maar Lucius Iaat zich door dezen tegenslag niet ontmoedigen. Hij zal zijn vliegtuig zoo spoedig mogelijk herstellen en wil dan een nieuwe poging wagen. Lucius, een eenvoudige openhartige jongeman van 21 jaar, is monteur aan de fabriek van den Boerenbond. In zijn woning gelegen aan den Heuvelweg, langs de tramlijn Den Bosch-Helmond heeft hij ons vol trots verteld hoe hij er toe gekomen was een zweefvliegtuig te bouwen.

Van September af heb ik aan het toestel gewerkt zeide hij. En altijd 's avonds na zeven uur en des nachts. Mijn doel is zuiver sportief. Later wil ik bij den militairen vliegdienst zien te komen. Ik heb altijd veel aan sport gedaan: het is begonnen met wandelen, toen ging ik in een hockeyclub en in een gymnastiekvereeniging. Ik reed vervolgens op de wielerbanen van Uden en Geniete, waar Ik een paar maal ernstig gewond werd.

Toen heb ik het fietsen er aan gegeven en ben ik met vliegen begonnen. Iedere week krijg ik les in Eindhoven en Arnhem. Mijn lessen In Eindhoven worden ge-inspireerd door de heer Zwarts, terwijl instructeur Rummelman uit Arnhem technische lessen geeft in evenwicht houden en meteorologie. Verder heb ik nog les van de heer Kramer uit Arnhem, onder wiens leiding ik thans anderhalf jaar werk. Lucius verklapt ons dat hij deze maand hoopt te slagen voor vliegtuigmecanicien. Intussen haalt hij een hoeveelheid medailles te voorschijn.

De trofeeen van zijn sportieve overwinningen op verschillend terreinen. Ik werd overstelpt met brieven zegt hij. ..tot zelfs uit Duitschland toe. Filmmaatschappijen stellen zich met me in verbinding om mijn toekomstige verrichtingen op het witte doek vast te leggen. Moeder Lucius is maar met matig enthousiast te spreken over de pogingen van haar zoon. 's Zondags gaat hij naar Eindhoven zegt zij...en dan moeten wij hier al dat bezoek maar ontvangen. En brieven met de post, mijnheer.... Daar gaat geen dag voorbij of er komen brieven. Lucius vertelt ons dan dat het werkelijk zijn bedoeling was, gisteren de lucht in te gaan. Teleurgesteld deelt hij mede. dat het vliegtuig ernstig beschadigd is, toen het op een boerenkar naar de Bedafsche heuvelen zou worden vervoerd de staart is gebroken en dus zal het wel drie weken duren alvorens het toestel klaar is om het experiment te wagen.

Hebt u al eens een proefvlucht gemaakt vragen we. Ja, verleden zaterdag in Eindhoven met een zweefvliegtuig. Daar moet ik u eens wat van vertellen. Met een vaart van 60 KM trok de auto het toestel omhoog: zonder erg was ik te hoog geklommen, zoodat de auto den starthaak los moest gooien. Maar meer geluk dan wijsheid gaat Lucius lachend verder, zette ik de kist goed op den grond. De instructeurs volgden het gebeurde met bezorgdheid en Rummelman voegde me toe: .,Je bent door het oog van een naald gekropen. Maar ik zelf was heelemaal niet bang. Ik wou nog veel hooger.

Dan komen we weer op zijn eigen vliegtuig terug, heb ik de schaats ook nog verloren zegt de jongeman, vanmiddag ga ik echter weer aan het werk. Mijn verloofde wil ook meevIiegen, ik heb het haar ontraden, maar zij staat er beslist op mijn demonstratie mee te maken. Dan toont Lucius ons een aantal foto's en hij geeft eenige technische uiteenzettingen.

Het toestel is groot 5 Meter. De spanwijdte der vleugels is 10 Meter. De klappen zijn 1 1/2 Meter lang. Het gewicht is 300 pond. Het stuur werkt met een tandwiel. Het dwarsstuur wordt met de voeten afgetrapt. Er zijn drie Instrumenten in aangebracht, een snelheidsmeter, een klokje en een bochtaanwijzer. De cockpit is van triplex vervaardigd. Het middelste gedeelte van congo-linnen en triplex. Verder is alles doek. In iederen vleugel bevindt zich 104 spanning. Als mijn plan slaagt bouw ik weer een nieuw toestel vertelt hij en dan stappen we op en rijden met onze fiets naar de Bedafsche heuvelen buiten Veghel waar het toestel in een boerderij is ondergebracht. Belangstellenden stroomen toe en boven op den Bedafsche berg groepen nog vele nieuwsgierigen. Maar Lucius verzekert: Ik ga nu aan het werk, want ik verlang naar het oogenblik waarop ik met mijn kist kan opstijgen. En valt ze aan stukken dan begin ik maar aan een nieuwe.

Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche courant 06-04-1936

De Veghelsche zweefvlieger heeft bericht ontvangen van de Nationale Luchtvaartschool Waalhaven Rotterdam dat hij een overlandvlucht mag maken. De Nationale Luchtvaart-school verlangt dat Lucius een lezing over zijn vlucht zal houden. Lucius zal boven zijn geboorteplaats vliegen. Als chef-instructeur zal meegaan de heer A. R. Somer. De vlucht zal nog deze maand geschieden.

Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche courant 21-04-1936

Veghelsche zweefvlieger J. Lucius maakte verleden Zondagmiddag een overlandsvlucht van de Nat. Luchtvaartschool Waalhaven met de P.H.L.R.S. Als chef-instructeur vloog mede A. R. Somer. Boven Veghel werden eenige loopings uitgevoerd, waarna wederom naar Eindhoven werd gevlogen.
Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche courant 27-02-1937

De zweefvlieger Lucius uit Veghel heeft andermaal bericht ontvangen dat zijn voorgenomen vliegtocht op a.s. Zondag niet kan doorgaan wegens te verwachten slechts weersomstandigheden. De zweefvlucht is tot volgende week Zondag uitgesteld.

De Zuid-Willemsvaart 20 juli 1937

Ongeluk van den Veghelschen zweefvlieger Lucius. De Veghelsche amateur-zweefvlieger Johan Lucius stortte Zondag van een hoogte van 100 Meter nabij Turnhout (Belgie) met een zweefvliegtuig neer. Het toestel werd totaal vernield. Lucius liep eenige lichte verwondingen en schrammen aan zijn schouder en handen op. Hij was te ruim 1 uur opgestegen voor een groote vlucht. De wind was nogal stormachtig, zoodat de vlieger zijn handen vol had om het vliegtuig in evenwicht te houden. Toen Lucius koers zette naar 't Westen slipte op een hoogte van ongeveer 100 Meter het vliegtuig uit de lucht. De vlieger probeerde nog om het vliegtuig weer in zijn normalen stand te krijgen, doch dit lukte hem niet, daar het vliegtuig een groote snelheid had en te kort bij den grond was. Met een harden slag kwam de vlieger ,lip ten grond terecht. Direct kwamen eenige in de buurt vertoevende dames naar het vliegtuig gesneld. Per rijwiel van een der dames begaf Lucius zich naar den dichtstbij wonenden dokter. Die eenige lichte kneuzingen aan schouder en pols constateerde. De luchtvaartclub werd van het ongeval op de hoogte gesteld om het zweefvliegtuig op te halen. Lucius is nog Zondagavond naar Veghel teruggekeerd.

Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche courant 11-08-1937

De zweefvlieger J. Lucius uit meldt ons, dat hij Zondag een zweefvlucht gemaakt heeft op 1200 M. hoogte te Essen in Duitschland.
Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche courant 06-05-1938

VEGHEL, 5 Mei. De zweefvlieger J. Lucius, die al een jaar doende is om een bruikbare 'vliegende-fiets' te construeeren, heeft deze pogingen opgegeven. Hem is gebleken dat een practisch bruikbare vliegfiets voorloopig nog onbestaanbaar is.

VEGHEL, 5 Mei. Zondag 29 Mei a.s. wordt alhier een tentoonstelling gehouden op het gebied der luchtvaart in het algemeen, zweefvliegen in het bijzonder. De zweefvlieger J. Lucius zal een eigen stand inrichten.







Krantenartikelen


Ga met je cursor over de foto's om vergroting te zien (of tik er op met je vinger indien je een touchscreen hebt).






               
 
 

                                               

                   


Deze menuoptie is nog niet actief, foto's volgen tzt.






Back to top

© 2013 Groeten uit Veghel · Webdesign, grafisch ontwerp: Emiel Verwijst
www.toerismeveghel.nl, toerisme veghel, toerismeveghel,Gemeente, Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Rotterdam, Eindhoven, Breda, Tilburg, 's-Hertogenbosch, digitaliseren van foto's fotoalbum